TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni. 2007; 6(6): 501-514.

Türkiye için sağlık insangücü planlaması ve istihdam politikaları

Kılıç B.

Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı

Sağlık insangücü planlaması, stratejik bir yaklaşım içersinde toplumun sağlıkla ilgili gereksinimleri ve başvuruları göz önüne alınarak, sağlık kurumlarının amaçları, hedefleri ve olanakları çerçevesinde, sağlık çalışanlarının yeterli nicelik, yüksek nitelik, düzgün bir dağılım, doğru bir zamanlama ve tam olarak istihdamı amacıyla yapılan planlamadır. Doğru bir sağlık insangücü planlamasının sahip olması gereken sekiz bileşen; “nicelik”, “nitelik”, “dağılım”, “zamanlama”, “istihdam”, “gereksinim”, “hedef” ve “olanaklar” kavramlarıdır. Bu makalede yapılan hesaplamalara göre Türkiye’de bir hekime düşen nüfus 1515 kişi, bir ebeye düşen nüfus 1333 kişi olmalıdır. Bu durumda Türkiye’de birinci basamak sağlık hizmeti sunumu için 44.755 pratisyen hekim ve 50.866 ebe gerekmektedir. Oysa Türkiye’de 2002 yılı itibarıyla 51.530 pratisyen hekim ve 41.513 ebe vardır. Bu durumda Türkiye’de pratisyen hekim açığı bulunmamakta oysa toplamda 10.000, sağlık ocaklarında istihdam etmek içinse 30.000 ebeye daha gereksinim bulunmaktadır. Sonuç olarak bu makalede Sağlık Bakanlığı’nın istihdam politikalarının yetersizliği tartışılmaktadır. Önümüzdeki dönemde hekimler arasında işsizlik, gizli işsizlik, yarı istihdam ve esnek çalışma gibi kavramların konuşulmaya başlanacağı düşünülmektedir.

Anahtar kelimeler: Sağlık İnsangücü, Planlama, İstihdam, Hekim

İletişim: bulent.kilic_at_deu.edu.tr